ز دور زندگی دارم چنین یاد
که یاری داشتم چون شاخ شمشاد
میان ما دو تن عشق و وفا بود
مروت، دوستی، صلح و صفا بود
بد اندیشی ز من او را جدا کرد
به هجرانش دلم را مبتلا کرد
ز چشمم تا که آن آرام جان رفت
تو گویی از تنم تاب و توان رفت
غم هجرش چنان در من اثر کرد
که مغز استخوانم را خبر کرد
دوستان و عزیزان گلچهره، هیچ کس و هیچ چیز به اندازه دوستِ خوب و با وفا ارزش ندارد.
دوستان خود را دریابیم تا زمانی که هستند و هستیم قدرشان را بدانیم،
بهترین و بی کلک ترین دوست پدر و مادر هستند که هیچ جا نشینی هم برایشان نیست.
نظرات کاربران
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید