در میانه های کتاب یک جایی هست که موش ها با سرعت در حال زیاد شدن هستند.

با ازدیاد موش ها بیماری طاعون هم شدت و شیوع بیشتری می گیرد.

با آن که طاعون در حال تسخیر شهراست و طاعون زدگان یکی پس ازدیگری از نفس می افتند؛ اما مردم هنوز  بیماری را جدی نگرفته‌اند؛ یا نمی‌دانند یا نمی خواهند که جدی‌اش بگیرند.

هر کسی روایتی از طاعون و طرز و طبیعتش دارد..

پدر پانلو کشیش شهر تا وقتی که خودش طاعون نگرفته است؛ بیماری را نتیجه گناهان و معصیت مردم می داند و بی توجه به دستورات دکتر ریو از مردم می خواهد که با دعا و نیایش خود را از بلا و بدبختی محافظت کنند..

کشیش پانلو وقتی که خودش طاعون می گیرد سراغ اولین کسی که می رود دکتر ریو است و دکتر تنها کسی است که از وخامت اوضاع خبر دارد..

دکتر ریو آینده را می‌بیند اما، مردم نمی بینند. تضاد ناجوری شکل می گیرد بینِ دانستن و ندانستن آن که می داند رنج می کشد و آنکه نمی داند فارغ است. دکتر ریو خودش را به در و دیوار می‌کوبد تا بگوید که اگر براساس موازین بهداشتی رفتار  نکنیم آینده‌ی همه ما تاریک و سیاه

خواهد بود. از طرف دیگر مردم بیشتر از قبل به سینما می روند، بی دلیل به خیابان می آیند. هر روز فستیوال های بزرگ در شهر برگزار می کنند.مسئولین ناچار به قرنطینه شهر می شوند اما عده ای قوانین قرنطینه را نادیده می گیرند..

رامبر روزنامه نگار چون نمی تواند به دیدار دختر مورد علاقه اش که خارج از شهر است برود بر علیه قرنطینه مطلب می نویسد و آن را کاری بیهوده می داند.

.

شرایط جامعه طاعون زده ی قرن نوزدهم در شهر را كه با شرایط کرونا زده امروز مقایسه می کنم؛ قویا به این گمان می رسم که یا ما برگشته ایم به قرن نوزدهم و یا آلبر کامو آدم زمانه ی خودش نبوده و یک قرن جلوتر از زمان خود می زیسته و می اندیشیده است با خواندن داستان طاعون و تجربه ی قصه ی کرونا آدمی می‌فهمد که چه مرز ضخیمی بین دانستن و ندانستن وجود دارد هرچه چرخ تاریخ می چرخد و انسان به جلو و جلال می رودمرز بین دانستن و ندانستن هم ضخیم تر و زمخت تر می شود.

در حال حاضر و در این ایام با اعلام اجرای دشمن شکن مراسم محرم تاریخِ جهل و نادانی دینی را مجدد به تکرار واداشت، تا بار دیگر بر دهان دشمنان اسلام بکوبیم که ما صاحب داریم و کرونا هیچ کاری به ملت صاحب دارشیعه ایران نمی تواند بکند، ولی غافل از اینکه متوجه نیستیم که مشت بردهان مردم و کادر پزشکی بیمارستانها می زنیم ، نه غیرمسلمان شیعه آگاهى، شعور و هوشيارى مردم زمانه ام را آرزومندم

دیوان کامل اشعار جناب جعفر منصوری

تلفن مرکز پخش: 863 30 31 0912

 ۱- قانون خلاء(خالی شدن) هم انسانی که خالی شود ،قدرتمند می شود. خالی شوید از کینه، حسد، دروغ، نفرت، گناه عدم پخش علم و محبت. هر چه دانش داریم به دیگران یاد بدهیم تا برای ورود علم جدید باز شود.

 ۲- قانون جریان و حرکت؛ هر چیزی که جاری است قوی تر است و هر جا سکون باشد فقر است. آب زلال هم اگر چند روز در جایی بماند، به مرداب تبدیل می شود.

 ۳- قانون نظم؛ در زندگی روی نظم حر کت کنید تا مغزتان هم به این نظم عادت کند. هدف هایتان را بنویسید و با نظم انجام دهید و باور کنید که با فعالیتهای منظم به نتیجه مضاعف می رسید.

 ۴- قانون پاکی؛ یکی از قوانین مهم طبیعت، پاکی است. موهبت های الهی جذب ناپاکی ها نمی شوند. گناه، ناپاکی است و عمر انسان را کم می کند و موهبت های الهی را جذب نمی کند .

 ۵- قانون بارش؛ ببارید مهر، ببارید علاقه، ببارید احترام، ببارید دوستی، ببارید عشق، ببارید خنده، ببارید امید. جهان هستی، جهان بخشش است هر قدر دریاها بخار آب بیشتری بفرستند باران بیشتری جذب خواهند کرد.

 ۶- قانون سحر خیزی؛ تمام گیاهان در اولین ساعات روز فتوسنتز می کنند. هر چه سحر خیز باشید رزق شما بیشتر است. طول عمر زیاد، شادمانی، نشاط، زیبایی و آرامش در سحرخیزی است.

 ۷- قانون جمع؛ یکی از راههای هم سو شدن با کائنات، قانون جمع است. باهم غذا بخورید، باهم دعا کنید، با هم نماز بخوانید، باهم بازی کنید. تنهایی، افسردگی، بیماری و ناهماهنگی با جهان هستی، فقر و فلاکت می آورد.

 ۸- قانون هماهنگی(رهایش)؛ هماهنگی یعنی بخشش، یعنی رهایش. از ناسپاسی دیگران نرنجید. خودتان سپاسگزار باشید. با جهان هستی هماهنگ باشید ببخشید تا بخشیده شوید.

 ۹- قانون تنوع؛ دنبال تازه ها بگردید. تنوع انسان را به آرامش می رساند و موهبت های الهی را جذب می کند وقتی تنوع داریم، روحیه کار را افزایش می دهد و انرژی بیشتری را جذب می کنیم.

 ۱۰- قانون کارما؛ کارما یعنی اعمال ما بازتاب دارد. هر کار بدی درون شما می ماند و هر کار خوبی به خود شما بر می گردد. سلول های مغز انسان به کلمات مهر آمیز پاسخ مثبت می دهد.

هر ذره ای محبت را می فهمد. مهربانی را اگر باور کنیم من یقین دارم به ما هم میرسد...

آدمی گر ایستد بر بام عشق، دستهایش تا خدا هم میرسد.