حاجي به كوچك‌ترين فرزندش درباره نحوه كسب موفقيت در ايران نصيحت مي‌كند:

توي دنيا دو طبقه مردم هستند؛ بچاپ و چاپيده؛ اگر نمي‌خواهي جزو چاپيده‌ها باشي،

سعي كن كه ديگران را بچاپي! سواد زيادي لازم نيست،

آدم را ديوانه مي‌كنه و از زندگي عقب مي‌اندازه! فقط سر درس حساب وسياق دقت بكن!

چهار عمل اصلي را كه ياد گرفتي، كافي است، تا بتواني حساب پول را نگه‌داري و كلاه سرت نره،

فهميدي؟ حساب مهمه! بايد كاسبي ياد بگيري، با مردم طرف بشي، از من مي‌شنوي برو بند كفش تو

سيني بگذار و بفروش، خيلي بهتره تا بري كتاب جامع عباسي را ياد بگيري!

سعي كن پررو باشي، نگذار فراموش بشي، تا مي‌تواني عرض اندام بكن،

حق خودت را بگير! از فحش و تحقير و رده نترس! حرف توي هوا پخش

مي‌شه، هر وقت از اين در بيرونت انداختند، از در ديگر با لبخند وارد بشو،

فهميدي؟ پررو، وقيح و بي‌سواد؛ چون گاهي هم بايد تظاهر به حماقت كرد،

تا كار بهتر درست بشه!... نان را به نرخ روز بايد خورد! سعي كن با مقامات

عاليه مربوط بشي، با هركس و هر عقيده‌اي موافق باشي، تا بهتر قاپشان

را بدزدي!.... كتاب و درس و اينها دو پول نمي‌ارزه! خيال كن تو سر گردنه

داري زندگي مي‌كني! اگر غفلت كردي تو را مي‌چاپند. فقط چند تا اصطلاح

خارجي، چند كلمه قلنبه ياد بگير، همين بسه!