نویسنده : احمد کسروی....
می گویند: کسی که می میرد گور او را فشار می دهد تا شیری که از مادر خورده پس دهد و دو فرشته بنام نکیر و منکر وارد گور می شوند نکیر گرز آتشی در دست راست و منکر سنبه داغ در دست چپ می دارد و از مرده پرسش می کنند
اگر به پرسش ها درست پاسخ داد به او کاری ندارد و اگر نداد سنبه داغش می کنند!
تفو بر نادانی....
نخست آنکه خداوند متعال ، آفریدگار هست و برهمه چیز دانا هست و هیچ در جهان هستی از دید او پنهان نیست،
پس نیازی به باز پرس و پرسش ندارد...
دوم آنکه خداوند بزرگ، بخشنده ومهربان هست و خداوند دانا نیازی ندارد که دو فرشته را با آن گرز آتشی وارد آن گور بکند،
انهم گوری که اطرافش سیمان شده است و جنازه ای درحال تجزیه شدن درآن قرار دارد!
یا انکه می گویند در بهشت جوی عسل وجود دارد، یک لحظه فکر کنید که عسل را اگر بخواهی جاری کنی به دما و گرمای
خیلی زیاد نیاز هست تا آب شود و جاری شود، چنین جایی و چنین گرمایی، چگونه بهشتی خواهد بود؟
تو ای برادر و خواهر مسلمان، بدان که همه این ها دروغ است.
می خواهند شما مسلمانان را بترسانند و پول از شما بگیرند و به ریش شما بخندند!
پس بدانید مُردن ترس ندارد، چون همانی که را تو آفریده و در زندگی مواظبت بوده و بعد از مرگ هم تو در پیشگاه او قرار داری و مواظب تو هست.
هرگز از این دروغ ها نترسید بهشت و دوزخ ازدکان داران دین و ملایان باشد.
مرگ بزرگ ترین ارمغان خداست که انسان را از درد ها و غمها و دشواری ها رها می گرداند!
بهشت جایست که شما خوب و خوش زندگی کنید.
همانند شهر رامسر در شمال ایران و جهنم جاییست همانند عربستان که گرمای سوزان دارد!
شما ای ایرانیان، نیک و پاک زندگی کنید که خدارا خوش آید.
دیگر آنچه ملایان به شما آموزش داده اند از ریشه دروغ است.
شادمان باشید که به پایان زندگی نزدیک می شوید و هرگز نترس که خدا خوب و بخشنده است و برکسی ظلم نمی کند
اگر گناهی هم کرده باشی تو را می بخشد!
خدا اگر مورچه ای را بسوزاند ظالم می گردد!
پس نیک و پاک زندگی کنید تا با روان پاک بمیری.
