وقتی فضای مجازی، از اینستاگرام تا تلگرام را میگردی، با مردمانی مواجه می شوی که در صفحات خود، پست های روشنفکری می گذارند...
یکی ادای احترام به حقوق حیوانات را در میاورد.
یکی پز حفظ محیط زیست دارد.
یکی با قیافه روشنفکری حرف از حقوق شهروندی میزند.
عده زیادی ژست کمک به فقرا می گیرند.
اما این مردمان فضای مجازی، کجای ایرانند؟!
وقتی وارد جامعه می شوی، در یک ترافیک بخاطر برخورد ساده ماشین ها، به همدیگر فحش ناموس میدهند و دعوا می شود...
آشغال و پلاستیک، محیط زیست را شخم زده است؛
فقیر را که می بینند، کمک که نمی کنند هیچ، تازه می گویند: درآمدش از ما بیشتر است، مسیر را کج می کنند...
توی اتوبوس آهنگ می گذارد، و گوش میدهد، انگار نه انگار چهل نفر دیگر هم نشسته اند و شاید می خواهند استراحت کنند همین بلا در آپارتمان ها نیز وجود دارد.
از کل تاریخ و ایرانیت اسم داریوش و کوروش را به زور می دانند؛
جنس چینی و اروپایی میخرند تا به وطن آنها خدمت کنند!
این مردم، اگر به شعارها و پست هایی که می گذارند اعتقاد داشتند و در فضای حقیقی عمل می کردند، در خیلی از جهات وضع جامعه بهتر از امروز می بود، براستی برای چه کسی فیلم بازی می کنیم؟!
