علی عليه السّلام: لا تظنّنّ بكلمة خرجت من أحد سوءا و أنت تجد لها في الخير محتملا.
فرمود: هر سخنى از دهنى برآيد بدان بدبين مباش و فساد از آن متراش تا بتوانى توجيه به نيكى و صلاحش نمائى.
سخن چون غنچه نشكفته باشد
كه خوب و بد در آن بنهفته باشد
مشو بدبين بدان تا مى توانى
كه يك مقصود خوب از آن بدانى
.
تو اى آنكه اديب و نكته دانى
مشو با مردم اندر بد گمانى
سخن گر از كسى شد در تراوش
كه بتوان حمل كردش بر رهى خوش
مبر بيهوده ظنّ بد بدان حرف
مكن آنرا بجز در نيكوئى صرف
و ليكن در جهان گر كم و داد است
عيان از توده شرّ است و فساد است
بخوبى آن زمان بد حمل كردن
بود بر خويشتن مغرور بودن
زمان گر بد پلنگى باش خونخوار
ندرّد تا كه گرگت همچو پروار
