بسیاری از مردم فکر می‌کنند که دیگران باارزش تر از آن ها هستند.

اغلب فکر می‌کنیم ارزشمند بودن به خاطر چیزهایی است که شخص از آن برخوردار است.

از این رو معتقدیم دیگران با ارزش هستند زیرا:

آن ها مرفهند(و ما نیستیم)

آن ها شغل خوبی دارند (و ما نداریم)

ارزیابی "شخصیت خود" براساس آنچه "انجام می‌دهید" کار نادرستی است و ناخودآگاه از احساس ارزشمندی خود می‌کاهید.

جداسازی" آنچه هستیم" از آنچه "انجام می دهیم" نکته بسیار مهمی است، زیرا اعمال ما نمی‌توانند.

همواره تعیین کننده وجود ما باشند.

یکایک ما منحصر به فردیم و فی‌نفسه به خاطر انسان زاده شدن باارزشیم.

وجود ما فراتر از تک تک کارهایی است که انجام می‌دهیم یا دستاوردهایی که کسب کرده یا نکرده‌ایم.

ارزش وجودی ماورای شکست و موفقیت هایمان است...

اجازه دهید با مشکلات به این ترتیب برخورد کنیم:

نگرش به بیرون؛ اشتباه کردن جزو خصایص انسانی است. همه اشتباه کرده اند و می‌کنند.

نگرش به درون؛ اشتباهات خود را شناسایی و بررسی کنید.

در گذشته درجا نزنید،

به جلو نگاه کنید؛

از گذشته درس بگیرید و بهتر انتخاب کنید و زندگی مطلوب تری برای خود رقم بزنید.