دو قدم مانده که پاییز به یغما برود
این همه رنگ ِ قشنگ از کف ِ دنیا برود
هرکه معشوقه برانگیخت گوارایش باد!
دل ِ تنها به چه شوقی پی ِ یلدا برود؟
گله هارابگذار! ناله هارابس کن!
تابجنبیم تمام است تمام !!
مهردیدی که به برهم زدن چشم گذشت!
یاهمین سال جدید!
بازکم مانده به عید!
این شتاب عمراست!
من و تو باورمان نیست که نیست!
زندگی گاه به کام است و بس است؛
زندگی گاه به نام است و کم است؛
زندگی گاه به دام است و غم است؛
چه به کام و چه به نام و چه به دام.
زندگی معرکه همت ماست.
زندگی می گذرد...
زندگی گاه به راز است و ملامت بدهد؛
زندگی گاه به ساز است و سلامت بدهد؛
زندگی گاه به ناز است و جهانت بدهد؛
چه به رازو چه به سازو چه به ناز...
زندگی لحظه بیداری ماست
زندگی می گذرد ...
