اگر سفر نكنی، اگر كتابی نخوانی، اگر به صداهای زندگی گوش ندهی، اگر از خودت قدردانی نكنی.

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی،

زمانی كه خودباوری را در خودت بكشی، وقتی نگذاری ديگران به تو كمك كنند.

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی،

اگر برده‏‌ی عاداتِ خود شوی، اگر هميشه از يك راهِ تكراری بروی

اگر روزمرّگی را تغيير ندهی، اگر رنگ‏های متفاوت به تن نكنی، يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی.

تو به آرامی آغاز به مردن می‌كنی،

اگر از شور و حرارت، از احساسات سركش و از چيزهايی كه چشمانت را به درخشش وامی‌دارند و ضربان قلبت را تندتر می‌كنند دوری كنی.

 به آرامی آغاز به مردن می‌کنی

اگر هنگامی كه با شغلت،‌ يا عشقت شاد نيستی، آن‌را عوض نكنی

اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی

اگر ورای روياها نروی

اگر به خودت اجازه ندهی كه حداقل يك بار در تمام زندگی‌ات ورای مصلحت‌انديشی بروی

 امروز زندگی را آغاز كن، امروز مخاطره كن، امروز كاری كن.

پابلو نرودا