صاحبدلان

فرهنگی . اجتماعی . ادبی

نويسندگان

م . توحیدی

نا امید نباش

 چایت را بنوش نگران فردایت هم نباش

حتی من را هم می توانی فراموش کنی

چون قرار است از گندمزار من و تو مشتی کاه بماند برای بادها

برای آشیان پردندگان و چند عکس یادگاری

و نامه هایی که من برایت عاشقانه در شبی مهتابی می نوشتم شبی که ماه کامل بود

پس آرام بخواب این ها می گذرند و کسی یادش نخواهد ماند تمام بی قراری هایم را.


جمعه 02 دی 1401 | ارسال نظر(0)

💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران