صاحبدلان

فرهنگی . اجتماعی . ادبی

نويسندگان

م . توحیدی

نیایش و لبخند

اگر بتوانی بخندی، آموخته ای که چگونه نیایش کنی.

هنگامی که هر سلول بدن تو بخندد، هر بافت وجودت از شادی بلرزد، به آرامشی عظیم دست می یابی!

‎بگذار خنده ات خنده ای از ته دل باشد. چنین خنده ای پدیده ای نادر است!

‎کسی می تواند بخندد، که طنز آمیزی و تمامی بازی زندگی را می بیند.

‎کوتاه ترین راه برای گفتن دوستت دارم لبخند است!

‎شادی اگر تقسیم شود، دو برابر می شود!

همیشه با دیگران بخندیم و هرگز به دیگران نخندیم!

‎یادت باشه! انسان های خندان و شاد به خداوند شبیه ترند!

‎کمی موسیقی گوش کن، بخند (حتی به زور)،

آنگاه بنشین و نظاره کن آثار شگرف همین حرکات به اصطلاح اجباری را!

‎فراموش نکن! همین لحظه را، اگر گریه کنی یا بخندی! بالاخره می گذرد، امتحان کن!

‎جای تأسف است که ما برای شاد بودن بهانه ای می خواهیم،

ولی برای غمگین بودن نیاز به هیچ بهانه ای نداریم!

‎شاید این جبر زمانه است ولی بدان که بهشت یعنی، شادی، خنده، سرور و شعف!

با شادی خدا را و ضیافت زندگی را تجلیل می کنیم

‎سرور و شادی، خدای درون فرد است که از اعماق او برخاسته و متجلی می شود!

‎شادی، یکی از راه های تقرب به درگاه خداوند است

‎ضرر نمی کنی اگر از هم اکنون لبخند زدن را تجربه کنی

‎مطمئن باش همیشه یکی هست که عاشق لبخند تو باشه

‎شاد باشید و لبخندتان جاویدان..

.


جمعه 13 آبان 1401 | ارسال نظر(0)

💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران